Sen yokken doğmuşum, yalnız büyümüşüm,
yalnız mı öleceğim babam ?
Tutmadın ki hiç ellerimi, yokluğunu hiç anlamadım,
sarılamadım ki sana...
Korktuğum da ya da utandığımda,
bacaklarının gölgesine bile sığınamadım.
Var mıydın, yok muydun,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta