Karlı dağlar, engin ırmaklar, kararan gece ve babam
Coşkusuna kamufle olmuş sokaklar, bu adam
Sokaklar kanırta kanırta babamı kazıdı, babamdan
Babam ölümle yaşamın tabutuydu
Hergün evlatlarının istikbalini taşırdı
Bütün acıların üstüne yamalık gibi oturdu
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta