Babam sen gittin ya, hayatımın ne tadı kaldı ne de tuzu
Sen benim,bu dünyada yaslandığım en heybetli çınardın.
Dostlarıma güven veren düşmanlarıma korku salandın.
Şimdi yoksun Babam,ne tutunacak bir dalım ne de yaslanacak bir çınarım kaldı.
Bundan sonra kim tutacak ellerimden
hiçbir el senin ellerinin sıcaklığı gibi olmayacak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ediyorum beğenen gönlünüz yüreğiniz var olsun.Saygılar selamlar...
Bu şiirde kendimi buldum. Çocuk yaşta kaybettim babamı.
Teşekkür ederim şiir için Sayın Şair.
Kaleminize sağlık.
Saygılarımla
Teşekkür ediyorum beğenen gönlünüz yüreğiniz var olsun.Saygılar selamlar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta