İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Aynı yara aynı özlemle yanarım ben.Ne diyeyim .Kutluyorum...
Yüregimi acitti siiriniz cünkü ben daha yeni kaybettim babami o aciyi cok iyi bilirim, ebediyete göcen bablaara annelere özlem dah cok yogun oluyor,sizi cok iyi anliyorum.Özleminizi cok güzel ifade etmissiniz .Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta