Benim babam hiç yaramaz demezdi, şımarık da demezdi. Kendine göre, sevgi dolu azar cümlecikleri vardı. Uzun zaman anlayamadığım cümlecikler…
Delikanlı adammış benim babam. Ne varsa dilinde varmış, kalbi tertemizmiş. Öyle diyorlardı komşularımız.
Benim babam kamyon şöförüymüş. Ben onu hep dolmuş sürerken görüyorum. Hatta babama tüpcü bile diyorlar ama babamı tüp satarken de hiç görmedim. Babam bu işlerini niye benden gizli yapıyor anne?
Babam benden niye bir şeyler gizliyor anne? Niye benden gizli kamyon sürüyor tüp satıyor. Ben daha çocuğum, bazı şeyleri görmek istiyorum. Görmezsem varlığını kavrayamam ki anne!
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta