Babam Şiiri - Meksen Kılınç

mevsimler geçer,ömrüm geçer,bir seni unutamam.
çocukluğumun ellerinden tutar bir adam,
sanki babam..
hayat telaşlı,ömür kısa,yollar uzun,ben yorgun...
uzadıkça yollar uykularım kaçar.
uzaklaşır benden zaman,koştukça yelkovan.
ben babamdan ihtiyar...
çocukluğum önümden geçer ağlamaklı.
elime bir tahta at tutuşturulmuş dinsin diye gözyaşlarım.
nafile babam gelir aklıma
boğazımda hıçkırık.
söyleyemem, anlatamam
dilimde boğazımda bütün azam.
sensiz hayat ne acı nefes bile yutkunamam...

hayattan usanır oldum aldığım her solukta,
yokluğun nedense ölümden daha zor bana.
esen rüzgar bile ölümü fısıldar acı acı kulaklarıma
havada gamlı hüzzam...çok ağır bir makam.
yokluğun bir ahtapot gibi sarıldı boynuma,BABAM.
cihan yıkılsa da arkamda dağlar gibi bir adam,
ruhumda can, canımda kan gibi dolaşırsın hala,
Adam gibi adam,BABAM...

27.06.2025
Meksen KıIınç

Zamana,Mekana Hicbir Hesaba sığmadı yokluğun Babam. Tam 1 yıl oldu sen gideli, senden hep razıydık Allah'ta senden razı olur inşallah. Mekânın cennet olsun...