BABAM
Sen bastona dayanıp gelirken
Başın öne eğik hep yogundun
Sessizce çekilirdin bir köşeye
Başını bastona yaslar uyurdun
Yalnız kaldın yalnızdın babam
Derdini bir türlü anlatamadın
Dağ gibiydin baba çöküverdin
Sen acılarını demez saklardın
Hep susar hiç yüzün gülmez
Gözlerin bakar anamı arardın
Yalnız kaldın yalnızdın babam
Derdin çoktu ama anlatmadın
Mendilin boynunda atılı durur
Yaz günü terleyince silerdin
Akranın yoktu köy kahvesinde
Akşam olunca eve dönerdin
Yalnız kaldın yalnızdın babam
Derdin çoktu ama anlatmadın
Hep yanarım ah ah içten içe
Ömründe bir gün görmedin
Çalışıp didindin kendi halince
Çocuklar çoktu çok yoruldun
Yalnız kaldın yalnızdın babam
Derdin çoktu ama anlatmadın
Yokluğumda sahipsizdin baba
Götürmeye geldim gelmedin
Köyden çıkmak zor geldi sana
Ben şehirde yaşayam dedin
Yalnız kaldın yalnızdın babam
Derdin çoktu ama anlatmadın
Sıcak bir Haziran akşamıydı
Sessiz sedasız göçüp gittin
Kimseye yük olmadın babam
Hayırsız evlattan çok çektin
Yalnız kaldın yalnızdın babam
Derdin çoktu ama anlatmadın
Hadi Çağlar 2
Kayıt Tarihi : 13.07.2026 22:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!