Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Tesekkür ederim.
Evet Perihan arkadaş ne yazik ki öyle kaybedilince değer anlasilir ama o zaman da geç kalınır...
kalemine sağlık.baba olunca anlarsın babanın ne çektiğini.ana olunca anlarsın anneliğin ne olduğunu.hayat bu ne acı hayatta iken anlıyamıyoruz onların değerini.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta