Baba ölünce bir şehirde kalmaz artık insan;
çünkü o şehir, yavaşça baba olur,
sokaklarına bir gölge çöker,
her köşe başında bir öğüt bekler,
her rüzgâr esintisi bir ses taşır:
“Üşüme evladım…”
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Çok teşekkür ederim efendim, Babam içimde kapanmayan bir yaradır...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta