Baba demek acıyı içine gömmektir,
Dağ gibi durup sessizce taşımaktır.
Kimse bilmez omuzundaki ağırlığı,
Gülüşünün ardında saklıdır sancısı.
Anne nefes verir, cana can katar,
O nefesi yaşatan babadır, kök salar.
Babasız bir çocuk eksik kalır, yarımdır,
Tutunacak dalı olmadan yaşayamaz.
Sorma bana baba kimdir diye,
Baba açtır ama sofrada belli etmeyendir.
Ağzındaki lokmayı bölüp uzatandır,
Çocuk doysun diye karnını susturandır.
Baba dağdır, derdi görünmez,
Acısı içinde büyür, dışarı taşmaz.
Varlığıyla ayakta tutar evi,
Yokluğuyla yarım kalır bütün nefes.
Kayıt Tarihi : 6.08.2026 18:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!