Az önce bir şarkıda duydum.
Hayatta hiçbir şeyim az olmadı senin kadar diyordu.
Ekmeğimiz de azdı paramız da.
Ne bileyim belki çevremiz de öyle.
Parası olmayınca insanın çevresi de olmuyor belli ki.
Seni tanıyana kadar ne çok “az” vardı benim hayatımda.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta