Bu akşam
dolaşsam bütün Ayvalık’ı,
sonra geçsem Cunda’ya...
Bir banka uzansam sessizce,
sabahlasam denizin kıyısında,
yıldızları seyretsem gece boyunca.
Alabildiğince özgür olsam,
rüzgâr kadar başıboş,
martılar kadar umursamaz...
Küfür etsem ağız dolusu karanlığa,
isyanımı haykırsam yakamozlara.
“Çekilin önümden!” desem,
“Yıldızlarımı kapatmayın,
yakamozlarımı gölgelemeyin!”
Sonra dönüp baksalar bana,
gülümseyip:
“Deli mi ne...” deseler.
Varsın desinler.
Bu gece biraz delilik lazım bana;
biraz deniz,
biraz yıldız,
biraz da özgürlük...
Muhsin yener
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta