Vakit dün
veya
tündü
kimsenin takviminde olmayan
beni yanına alacağını
düşlerdim
aceleci ellerimle
çatlaklara yapıştırdığım
yıldızları
tavanımda tutardım
sakız kâğıtlardan yapılma
kırlarda koştum
oyun bendim
vakti içimden oydum
mutluluğu
kurmaya durdum
kendi saatimde
dışarıdan hiç görünmeden
ayva çiçekleri yedim
ağzımda kaldı
kimsenin bilmediği bir koku
içime ektiğim
koşarken
tenimde
nefesimde
tıpkı
benden önce susmayı öğrenmiş
sen
Hatice Güzen
Kayıt Tarihi : 6.2.2026 01:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!