Ayşe Dikici Şiirleri - Şair Ayşe Dikici

Ayşe Dikici

Kalabalık vişne ağaçları
Kan püskürtürken havaya
Vişne çürüğü rujumu
Dudaklarımda gezdirdim
Gezdirir gibi bir bebeği pusetinde!!!

Devamını Oku
Ayşe Dikici

Gidiyorum,...
Sensiz bir eylemdir gitmek!..

"Gel" desen belki kalırım

Belki ....

Devamını Oku
Ayşe Dikici

DÜŞ

Gözleri kör bir vagon
kar beyazı bir bataklığı
çeker mi içine?

Devamını Oku
Ayşe Dikici

Çivisi düşmüş bir çerçevenin
Yere düşen anılarını
Kalem gibi sürdük gözümüze...

İçimizde pas tutmuş bıçaklar
Kanırtarak tin'imizi

Devamını Oku
Ayşe Dikici

Toprak kokuyor tenim bugün
Ölü yapraklar bedenimde
Kefen mi sarmalayan vücudumu
Acı mı sızlatan yüreği mi?...

Gözyaşlarım

Devamını Oku
Ayşe Dikici

Huzurlu günlerin
Huzursuzluğa gebe olduğunu
Kimse söylememişti bana...
Kendim öğrendim...

Kendim öğrendim;

Devamını Oku
Ayşe Dikici

Yaşadığım her şehir de
Bir mayın gibi parçalandım ben;
Tesirsiz parçalar bıraktım ardımda
Meçhul cinayetlere kurban gittim
Ve dirildim her ölümümden sonra
Yeni bir sevdaya meyleder gibi...

Devamını Oku
Ayşe Dikici

Mavi gökyüzünün tam ortasına
Attım gözlerimin yosununu
Göğe merdiven dayadım
Düştüm
Sakar ve şatafatlı bir gürültü!..
Kara kediler geçti sokaktan

Devamını Oku
Ayşe Dikici

Ellerin, diyorum
Tuttuğunda ellerimi
Söğüt ağacına dayardım sırtımı,...

Gözlerin,
Denizde gemi olur

Devamını Oku
Ayşe Dikici

Yedi kere, dedim,
Tanrım! Cennette miyim?

Yedi kere yumduğum gözüm.
Ve her açıldığında
Kehribar yüzüğümde

Devamını Oku