AYRIŞMA
Bu şehirde mutlu olmayı unuttuk biz
Daha dün kahkahalar cınlayan sokaklarında
Bugünlerde sadece asık suratlı siluetler var
Çirkin kadın ve erkekler kol geziyor caddelerin de.
Çocuk parkları bom boş in cin top.
Çimenler kömür karası yasta sanki.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta