Ayrılıklar hep hüzünlü başlar, aşklar gibi
yıkıktır kırıktır ve acı bir vedadır
büsbütün gömüldükçe insan içine
kendi halinde bir yenilgi olur
belki de bir yılgı yada
yüreğine kor düşmüş gibi yakıcıdır
ateştir kendi başına
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta