Alışıyor insan yaşamdaki her oyuna
ölüme doğuma hastalığa
ayrılığa ve de yalnızlığa
yemeğini yiyor etrafını topluyor
yine düşleriyle dans ediyor aklında
çay keyfi saatlerini süslüyor gazete manşetleri
kaybedenlerle sürüyor gönül sohbetleri
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Tebrikler...
ismail bey tebrik ediyorum çok güğzel anlatmışsınıza gerçekten..yüreğinize sağlık..
Güzel insan değerli yorumcu sizi takip etmeye devam edeceğim.Tebrikler.
uygar insanın ayrılık tacı kalıyor yanına...uygalaşmıyansa taktırmıyor yoksul başlata selam tacını değil mi....bu benim fikrim...şiiriniz çok hoş...tebrikler...saygımla
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta