Ayrılık
ölesiye inanmış,
öylesine sıkı tutuyordumki...
ya başım kesilmeliydi bırakmam için,
yahut kopmalıydı kolum
ki o giderken,
klasik,ıslak kaldırımlı
bir ayrılık gecesinde,
usulca kavradığımda farkettim
saçlarımı,
ne başım kesikti,
nede kopmuştu kolum...
Kayıt Tarihi : 22.9.2008 23:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!