Yılın son demlerinde bir Aralık gecesiydi,
Dilime gam düşmüş, yüzüme çökmüştü hüznün.
En uzun gecede mevsim beyaza hasret kalmıştı;
Yürüyordum kaldırımlarda, üşüyerek her gün.
Ruhum titrer, hapsolurum; başlarım sensizliği yaşamaya,
Unutulmuşluğuma kar yağar, zindanın kapısı aralık.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta