Ayrılık en taze gülden bile daha taze artık,
Öylesine uçsuzdur ki bahçesi ayrılığın,
Yeşiller arasından sınır çeken ırmağına dek,
İnsanı rüyalara daldırır.
Sınırları vardır tel örgülerden elektrik akımı,
Çınar yapraklarından tavanı ve,
Özgürlüğün tadını çıkarmana izin vermemek için,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta