Ayrılık Şiiri - İbrahim Kavas

İbrahim Kavas
157

ŞİİR


82

TAKİPÇİ

Ayrılık

Kulakları çınlatan tiz bir düdük
İnleyerek kalkan yorgun tren
Peron taşlarında beyaz gül...

Vagon camlarına yansıyan umut
Çaresizliğe süzülen gözyaşları
Havada asılı kalan bir el...

Sonsuza uzanan soğuk raylar
Zamanı göstermeyen saat
Yıkılmış, yerde yığılan hasret...

Biraz önce, ağlaşıp gülen simalar
Şimdi, ortada kimsesiz sessizlik
Geriye kalan koskoca yalnızlık...

İbrahim Kavas
Kayıt Tarihi : 9.4.2013 18:07:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Sayılgan Kaya
    Sayılgan Kaya

    İstasyon ayrılıklarında hazin gölgeler. Akabinde hava buza keser. Şiir yüreğine sağlık.

    Cevap Yaz
  • Filiz Bardakçıoğlu
    Filiz Bardakçıoğlu

    Biraz önce, ağlaşıp gülen simalar
    Şimdi, ortada kimsesiz sessizlik
    Geriye kalan koskoca yalnızlık..

    Şiir sanki kalemin diliyle değil, gönül diliyle yazılmış. Tebrik ederim.
    Sevgiyle saygıyla, başarılar dilerim*****

    Cevap Yaz
  • Fatih Ataşçi
    Fatih Ataşçi

    çok güzel anlatılmış antolojim

    Cevap Yaz
  • Necla Küçükhurman
    Necla Küçükhurman

    hocam diğerleri gibi bu şiirinizde mükemmel kutlarım sayğılar

    Cevap Yaz
  • Zeynep Eliçora
    Zeynep Eliçora

    Ayrılık sarsıntılı olur ve acıtır ama aslında insanı asıl yıkan yalnızlıktır...

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (55)

İbrahim Kavas