Ayrılık
Seviyor la başlayıp,
Sevmiyor la tükenen bir papatyayı oynardık;
En güzel baharında aşkımızın.
Ayrılık ensemizde soluyunca;
Çırılçıplak, çaresiz, yapayalnız kaldık...
Sonra ardımıza dönüp baktığımızda,
Acıyla boynumuz büküldü;
Göz yaşlarımızla büyüttüğümüz,
Bir lavinia çiçeği gibi...
Kayıt Tarihi : 25.12.2014 14:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!