Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aynı gökyüzüne bakarken farklı rüyalar görünsede aynı yolun yolcusu olmak mümkün...güzeldi
Samim ve akıcı şiir için tebrikler
İkiye bölünmüş bir hasretin
Kabuklarında tutuşmuşuz
Aynı yerde...
Bir mermi gibi saplanıyor insanın yüreğine,içten ve etkileyici.Tebrikler.
işte yine çok güzel bir şiir 'ikiye bölünmüş hasret' dizesi bile yetmiş...yüreğine sağlık ...umutlara boğulman dileğiyle...
Sen yaklaştıkça büyüyor her şey
Yalnızlığım,korkularım,
Özlemim durmadan büyüyor
Aynı yaradan kanıyoruz
Durmadan...
Mükemmel,takrar tekrar kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta