Ruhlar dünyasında tek insan benim;
Yalnızlığıma atan bedenleri arıyorum.
Beni sevmesine değil, çekip gitmesine aşık olmuşum.
Belki de; bu yüzden sonbahar bu kadar hüzünlü olmuştu.
Ardından bakmak bir filmin en acıklı sahnesini yaşamaktı sanki.
Hiç arkana dönüp bakma olur mu.?
Kalabalık ortasında çığlık atıyor kimse dönüp bakmıyor desinler.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta