Ruhlar dünyasında tek insan benim;
Yalnızlığıma atan bedenleri arıyorum.
Beni sevmesine değil, çekip gitmesine aşık olmuşum.
Belki de; bu yüzden sonbahar bu kadar hüzünlü olmuştu.
Ardından bakmak bir filmin en acıklı sahnesini yaşamaktı sanki.
Hiç arkana dönüp bakma olur mu.?
Kalabalık ortasında çığlık atıyor kimse dönüp bakmıyor desinler.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta