Aynalara Veda Şiiri - Yusuf Özdumanlar

Yusuf Özdumanlar
35

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Aynalara Veda

Beni sordular.
Dün gibi hatırlarım.
Tutuşup sağanak altında,
Bulut süvarileri dalga dalga,
Beni sordular araftayım.
Son sözleriydi denizin.
Kelebekler bekliyordu uykuları.
Geriye yitip giden gölgeler,
Geriye tek nefeslik gecem,
Ve zindan örtüsü damga,
Vurulunca sel gibi boynuma,
Hasret şehirleri birikti,
Özgürce dolaştığım avcuma.

Beni sordular,
Bir sabah ürkekliğinde.
Terk edilmiş kelimeler,
Toprak ağzıyla inliyordu,
Şehvetli adımların geçmişinde.
Dayandım dağlanmış sırtıma,
Martılar kapı eşiklerinde,
Martılar cellattı başıma.
Beni unuttular.
Insanlar örüldü sesime,
Kemik tortusu heykellerine,
Karanfil dağları serdim,
Metruk yüzümün izlerinde.
Beni buldular.
Sığınırken gönlüme.
Dönüp de bakamadım.
Mahcuptum gözlerime.

Yusuf Özdumanlar
Kayıt Tarihi : 11.7.2020 18:09:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!