Aynalar Sustu Şiiri - Menderes Dağlaroğlu

Bir ömür düştüm yalan sevdalara,
Kırık umutlarla çıktım yollara,
İçimde dinmeyen, derin sızı var.
Veda ettim ben, eski sevdalara.

Aynalar sustu, bu yüzüm konuştu,
Geçen yıllar beni benden kopardı.
Sevda dedim, hüsran çıktı karşıma,
Kaderim yine bildiğini yaptı.

Kimse duymaz, içimdeki sesimi,
Kimseler farketmez derin sevgimi.
Kimse bilmez, ıssız gecelerimi,
Sessiz sessiz ağlayan düşlerimi,

Bir ben bilirim, kopan fırtınayı.
Gülüşümün ardındaki acıyı,
Bir ben gördüm içimdeki yangını,
Bir ben bilirim, çektiğim çileyi.

Ne varsa yaşandı, kaldı geride,
Her yara, bir iz bıraktı kalbimde,
Çok kez yandım ama, küle dönmedim,
Kırıldım ama, diz çökmedim yerde.

Artık yük değil geçmiş omuzumda,
Yarına umut ektim avucumda,
Son kez dönüp bakıyorum maziye,
Eski günlere diyorum, elveda.

Artık dönmem karanlık yollara,
Adını yazmam yeni sayfalara.
Bunca acı beni yıkamadıysa,
Yürürüm ben, aydınlık yarınlara.

Belki de yeniden filizlenirler,
Bu kalbimde unuttuğum çiçekler.
Belki hiç beklemediğim bir anda,
Kapımı çalar, yeni güzel günler.

Ben artık geçmişte kalmayacağım,
Eski yaralara kanmayacağım.
Kırılmış olsa da bu yorgun kalbim,
Sevmekten bir daha korkmayacağım.

Bütün acılara rağmen,
Başımı kaldırıp gökyüzüne,
Gözlerimde yeni bir umutla
Merhaba diyeceğim yeni güzellere.