Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Değerli üstadım bazen aynaları kırası geliyor insanın. O durumda da görüntümüz kırık sayısı kadar artacaktır. Tam bir muamma. Tebrikler. Gönlünüze kaleminize sağlık.
Kırmayalım ki parçalanmayalım o vakit üstadım.
Kalbî teşekkürlerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta