Uykumun kaçtığı geceler olur bazen
Cin gibi açıktır gözlerim
İşte o zamanlarda
Kulaklarımdan, burnumdan hafiften bir rüzgar girer
Beynimin kuytuluklarında dolaşır
Yavaş yavaş tozutur ortalığı
Hortlayıverir anılarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta