Ayna Şiiri - Hikmet Metin Çavdar

Başkasının kusurunu
görmek ne kolay...

Bir bakış,
bir söz yetiyor
insanı yargılamaya.

Sonra gece oluyor.

Ev sessiz.

Ben,
bir de içimde
susmayan şeyler.

Dönüp kendime bakıyorum.

Mevlana'nın sözü geliyor aklıma:

“Her yerde kusur görür,
kendisine kör bakar.”

Doğru...

Kendi yarasını görmeyen insan
başkasının yarasına
daha çok dokunuyor.

Ateş değilmiş
insanı yakan.

Kendi gafletiymiş.

Neye nasıl bakarsan
o da sana öyle bakıyor.

Bunu geç öğrendim.

Birini suçlarken
aynaya bakmayı
unutmuşum.

Şimdi bazen
bir kusur görüyorum birinde...

Susuyorum.

Çünkü
belki de gördüğüm
ondaki değil,

bendeki.