Uyandığımda
odanın ortasında bir deniz vardı;
dalgalar halıya çarpıyor,
duvarlar yosun tutuyordu.
Zaman sandalyeye oturmuş,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




EyvAllah
En büyük ayna evrenin kendisidir. İçinde can sayısı kadar yüzsüzlük. Her biri diğerine ayna. Aynasına bakan yok!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta