Bir pencere.
Küçücük.
Avuçlarımdan da küçük.
Büyüyen bir çocuk.
Tam karşımda.
Ayna olurmuş meğer pencereler,
Gece çökmeye başladıkça...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Teşekkürler efendim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta