Uyanınca güç yetmez, varsın dalsın uykuya,
Gafil olan nefsini, sakın ha ayma OĞUL…
Bela başından gitmez, izin verme kuşkuya,
Cahil olan nefsini, sakın ha ayma OĞUL…
Verdiklerin faydasız, biraz daha yok mu, der;
Her şey onun değilse, bu da bana hak mı, der!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta