Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Rivayetlere bir şey deyemem
Ama bir destanı kuşanıp sırtıma
Geçerken yaşam öykümün içinden
Yazdıklarımdan hiç bir şey beklemeden
Adıma sırattır diye sarılarak geçerken
Manyas’ın güllerinden, geleceğe
Yaptıklarımı miras bırakıp,
Ölüm kimsesiz bir çocuk gibi saçlarımı okşayıp
Elimden tutup sürükleyip götürürken
Yazıyorum işte kendi üstüme
Koskoca bir hiçtir ...
