Aydınlığın Hüznü Şiiri - İbrahim Özdemir 4

İbrahim Özdemir 4
8

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Aydınlığın Hüznü

Sabahın ilk ışıkları
Özlem ve hasret bir arada
Meğer özlemek ne zormuş
Zamanla alıştım falan diyorsun ama
Olmuyor ansızın ve birden çıka geliyor hüzün kapına
Özlem ve sen başbaşa ağlıyorsunuz bir köşede
Ve sen aklına gelenleri sindirip ağlıyorsun yavaş yavaş
Hissettirmeden ve göstermeden
Çünkü kendine yalan söylüyorsun
Sen güçlü değilsin
Sen sadece insansın ve duyguların kadar varsın
Sadece yaşam kadar ve olduğun kadar
en sonunda sevildiğin ve sevdiğin kadar varsın...

İbrahim Özdemir 4
Kayıt Tarihi : 17.5.2020 22:54:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!