Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
1996 yılının 97'ye olan hasretine 2 ay kala dünyaya gelmişim. Burada anlatacak kadar öyle dolu dolu bir çocukluk yaşadım diyemem fakat çocuk olmak güzeldi ve tadı başkaydı.. Sokakta oynayan sıradan bir küçük çocuk gibi ben de büyümek istiyordum. Büyümenin ne olduğunu bilmeden...
Büyüdükçe sorumluluklarımın artacağını, artık sokakta daha az oynayacağımı, gönlümce gezip - dolaşamayacağımı, küçükken güldüğüm o en basit şeylere artık gülmeyeceğimi bilmiyordum. Ben büyük olar ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!