Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
1996 yılının 97'ye olan hasretine 2 ay kala dünyaya gelmişim. Burada anlatacak kadar öyle dolu dolu bir çocukluk yaşadım diyemem fakat çocuk olmak güzeldi ve tadı başkaydı.. Sokakta oynayan sıradan bir küçük çocuk gibi ben de büyümek istiyordum. Büyümenin ne olduğunu bilmeden...
Büyüdükçe sorumluluklarımın artacağını, artık sokakta daha az oynayacağımı, gönlümce gezip - dolaşamayacağımı, küçükken güldüğüm o en basit şeylere artık gülmeyeceğimi bilmiyordum. Ben büyük olar ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!