An gibi, kesikte kanayan gibi
Hasta yatağında gözleyen gibi
İrkilirim kalkarım her bir seste
Eşikler önünde beklerim seni
Sözün sahibi yüce dağlar gibi
Bu sebepten.
İstemem gayrı senin olsun gül cemalin
Ben geçip gider oldum şimdi bu celseden
Varsa helaldir hakkım, kalmasın vebalim
Dilimde kelam bitti gittim bu sebepten
Bak kimler geldi geçti
Konanlar hep geri göçtü
Can dediğin serçe kuştu
Kırdı kafesini uçtu ha uçtu
Bu düzen ezelden böyle
Bir an olur gök kararır
Bir an sanki yer yarılır
Dalkavuklar hep kaçışır
Dostun olan senle kalır
Yaren kim arar isen
Beni kör kuyulara atan
Bu halimi hiç bilmezmi
Kor ateşleri döküp yakan
Bir damla su vermezmi
Sürgün edip vatanımdan
Deyin hele sıra dağlar
Sizden öte geçilir mi
Yolum gözler anam ağlar
Böyle zulüm edilir mi
Uzun uzun uzar yollar
Bir evde sekiz çocuk
Zamanın behri yokluk
Her bir yan yoksulluk
Gördün geçirdin cicim
Bunca çilenin içinde
Cuma sabahı
Nisan yağmurları düşerken toprağa
Vedasız bir gidiş saracak afakı
Düştüğün yerden kalkar gibi ayağa
Gitmek ne güzel bir cuma sabahı
Elde de yok avuç ta da yok
Bir gün aç uyur bir gün tok
Yavan bulguru önüne dök
Ya azık edecek ya da erzak.
İnim inim inliyor hiç susmuyor
Niye dövünürsün ki acziyetten
İnsan dediğin bir parça nutfeden
Züleyhayı Yusuf’a kul ettiren
Bu dava o dava, sana ne yapmaz?
Mecnun çöle düştü onun ardına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!