Avcı vurdu bir kafese tünedim
Esir olmuş kuşlar gibi yalnızım
Kurşun yedi iki yerden kanadım
Yüreğime işler gibi yalnızım
Bu dünyadan göremedim bir vefa
Ben yalnız öleceğim
Bir gün bir köşede sessizce
Soğuk olacak ayaklarım
Çatılmayı bekleyecek kimsesizce
Ne yanımda bir dost var
Ne de sen olacaksın yar
Yalnız ölmek istiyorum
Ana rahmindeki gibi
Çıplak bir yalnızlık içinde
Bilinmez bir kuyu dibi
Duvarda bir takvim durur
Yırtılmamış on iki ay
Dört yanım çevrilmiş, bir kalabalık
Ben sensiz hayatta yapayalnızım
Dertlerim okyanus, gönlüm bir balık
Ben sensiz hayatta yapayalnızım
Bilmem ki biz nasıl geldik bu hale
Koştuk da adımı unuttuk ya Rab
Ne büyük ne küçük alınmaz kaale
İnsanlık haddini unuttuk ya Rab
Arife günleri bom boş geçiyor
Güldüğüme bakma içim zemheri
Yaralı sinemde neler var neler
Anamdan kadersiz doğalı beri
Yaralı sinemde neler var neler
Yan yaren olmadım dalkavuklara
Aşkının önünde şikâr olmuşum
Boş yere gönlüme kurşun sıkarsın
Gönül sarayıma hâkim olmuşsun
Bir misafir gibi girer çıkarsın
Bin türlü cefanı çekmedim mi ben
Hani nerede özgürlük
Yazsam yasak, çizsem yasak
Hürriyetle hep övündük
Yazsam yasak, çizsem yasak
Belirsizdir ataları
Eski günleri düşünüp
Doluyorum yaş geçtikçe
Bazen yılları şaşırıp
Gülüyorum yaş geçtikçe
Çakı gibi idim çakı
Vefasızdı, gitti gençlik
Yaşım kemale erişti
Yarı yolu çoktan geçtik
Yaşım kemale erişti
Yılları şöyle bir sayıp
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!