___aydan Sızan___ Şiiri - Berkan Koloğlu

AYDAN SIZAN

İlk heceler ilk mısram
ilk şiirimdin benim
senden koparıldıkça kâğıda yakınlaştım
"geçerse diye ismin" kalem elde nöbetçi
bitmiyordu ruhumda yokluğunun nöbeti...

Sökülüp koparıldık!
Aynı dünya içinde hep ayrı dünyalara
ardından günler geçti
peşinden aylar yıllar,
ne 'aydan' haberim var, ne peşindeki yıldan

kalem sayfaya küstü, hecelerimse bana
kırgındı kalem ucu, benden alacaklıydı
kâğıtla bile olsa paylaşamazdım seni...!

Sigarayla tanıştım,
sensizliğin koruyla yakıyordum hepsini
gözümde yaş görseler,
dumandandır diyordum
kendimi avutarak, kendi yalanlarımla...!

Gamzen çağırıyordu
ruhumu tımar edip sana koşsam diyordum
beni senden koparan büyüklerdeydi dizgin
kuvvetle çekildikçe adım atamıyordum
İp çekme oyunundan bu yüzden nefret ettim!

Hep seni biriktirdim sensizlik denizimde
karanlık çöktüğünde,
Aydan yakamoz düştü sensizlik dehlizime
Kimse bilmez, süzülen
senden sızan ışıktı
kimse bilmez,
her sızan ışık aya aşıktı

Sensizlik ikram eden günler yıllara döndü
önüme çıkan her yol çıkmaz sokağa döndü
her güne küsülür mü?
Evet hepsine küstüm
kendime kabuk oldum,
sen içimde saklandın, göz değil söz bağlıydı kalbime sobe dedin...

BERKAN KOLOĞLU