Ayçiçeğime Şiiri - Şair Bilal Yavuz

Gözlerinden atıyor sanki leylim
Gözlerinden yüreğin haykırıyor
Gamzelerinden taşıyor yaşamak
Güllerin nağmeliydi
Güneşin hep umutlu
Gülüşünde sevinçler ve hüzünler
Birbiriyle dans ediyor
Sen goncanın aniden açılışı
Gibi tazecik bakıyorsun
Daima gönülden boyuna derinden
Asil, zarif, nazlı, kuğumsu
Ceylanın uyurken kendine sarılışı
Fırından yeni çıkmış emekler
Aşkla atan kalbini anlatıyor
Durmadan hep Günebakan Şöleni
Çokça gün çokça güneş çokça gök
Yüzünde yeşeren
Çocuksu bulutlar...
Çehrenin o masum aydınlığında
Aşkın sofralarını seriyorsun
Seni sevmek pınarlara dalmaktı
Taşmaktı dağların omuzlarından
Şelalelerce candan çağıldamaktı
Seni sevmek mutluluk gözyaşları
Hasretin denizin
Tam ortasında...
Sulara baka baka susuz kalmaktı
Seni sevmek ümitliydi nihayetinde
Acıya göğüs germek şerefle
Bir arslan bir ceylana âşıksa eğer
Bir ceylan bir arslana yangınsa
Avcı ava av olmuş ne gam Sâki
Av avcıya, avcı ava aşk olmuşsa!
Benler senler bizdi bu sevdalukta
Gözlerinde atıyor sanki leylim
Gözlerinde yüreğin haykırıyor
Hayat dolu gamzelerinde aşk
Umudumun buseleri saklıydı hep
Biz beraberken leylim...
Mihrimâh! Hep Umbra!
Haznedâr, hazineye, tutulmuştu.
Sırılsıklam vaveylâ!
Yürek yüreğe Cânâ...