Kaldırım taşlarında donar nefesimin silueti
Cam pencerelerde asılı kalır kimsesiz bir buğu
Zamanın bıçağı keser tenin en hassas yerini
Karanlık odalara çöker ağır ve sessiz bir hüzün
Yıldızlar sönük birer kandil gibi uzakta titrer
Sokak lambaları boyun büker bu derin sükûta
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta