Ben değil ki ayaz bile üşüyor,
Anadan üryan düşüncelerimin çıplaklığında.
Keşke duygularımın titreyişini,
Hece hece kağıda dökebilseydim ,
Keşke kalemim sağlam olsaydı
Kendine yetmeyerek büyümüş yüreğimden.
Hak edenemi sevdiğinemi merhamet,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta