Kimi zaman Ay ışığına demirlemişken yüreğimi
gecenin ıssız bir saatinde seni anlarım
işte o anlarım
ölümden beter.
Ama sen yaptığın gelgitlerle
gönlümdeki limanlarını yıktın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler
güzel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta