Sensiz kışları da,
Yazları da yaşadım.
Yokluğunla üşüdüm,
Sevdanla yandım.
Şimdi bahar sevdiğim;
evebilseydin keşke, iyi gelirdim inan,
Eğer aşkta alsaydın, bir dozumu sevdiğim.
Yalnız kaldığım zaman, her gün delirdim inan;
-Sensizken oynamadım, son kozumu sevdiğim,
-Şimdi hasret bağında, bağ bozumu sevdiğim.
Sevda denilen şey, gönülde çile,
Çekersin sevdikçe hep bile bile,
Duygular dökülür yürekten dile;
İnsanı test eder şiir dediğin.
Benim sevdam sığmaz asra,
Aşkım ile kardım seni.
Hece hece, mısra mısra,
Şiirlerde sardım seni.
Doğarken ağladım ya, o gün bu gün gülmedim,
Beni bedbaht etmeye, feleğin ahtı mı var?
Sevdiğimden eminim, sevildim mi bilmedim;
Gönül denen sarayın, görünür tahtı mı var?
Göz görür, gönül sever, sevmenin vahtı mı var?
Aşkın beni benden aldı
Sevsen de bir sevmesen de
Alacağın canım kaldı
Alsan da bir almasan da..
Sürme tarla yoktur eken
Geçirdik bahar-yazı, geldi kışın başları,
Coşuyor deli gönül, bir sevdiği var ise.
Dizlerin tutmaz olur, gözler döker yaşları;
Üşürsün yazın bile, gönle yağan kar ise,
Yanar durur yüreğin, içinde ki yar ise.
Düştüm sevda kazanına,
Kırk yıl oldu pişiyorum.
Hasret sardı dört yanımı,
Yokluğunda üşüyorum.
Yüreğin bir başkasını, delice seviyorken,
Ferhat gibi dağları delmem uzak ihtimal.
Nasıl anlatsam bilmem, bu yol çıkmaz bir sokak,
Sen var iken yürekte, kimle gönül eyleyim.
Sevda gülleri ektim, istedim sevgi kokak;
Döktürdü gözyaşımı, kurutmadı neyleyim,
Unut dedim yüreğe, unutmadı böyleyim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!