Aylar geçmiş yazmamışım buraya,
Beda' beş adal etmiyor artık buralarda,
Aslında münzevi imişim bu kalabalıkta.
Ben bir sütûhmuşum aslında.
Kimseyi umursamaz aklım amma,
Cevhêr-i ruh dayanmıyor bu tekrarlara.
Aynı, aynı, aynı ve aynı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta