Avcı Ceylan Şiiri - Yasin Yüksel 2

Sen Atlas Ben Okyanus...

Atlas gibi serdim gönlüm önüne
okyanus kalbim taştı uğrunda
uslanmaz gönül hasretin yorsada
varırım bir gün de senin yoluna

​ceylanım kaçarsın elmadağ ardı
sen uzaklaştıkça gönlüm daraldı
bin ömür sürse de bu kara sevda
yine dönerim ben senin yurduna

​boz yeleli atım ovanda kişner
adın yankılanır dağda kayada
peşindeyim ömrümün sonuna
düşsem bin derde varırım yoluna

​bıkmadım çileden ey güzel ceylan
bende atlas sende okyanus sevdan
ateşten gömlektir bana hasretin
sarmaşık gibi sardı ömrü sevdan

​çöllere düştüm de izini sürdüm
dağları aştım da yoluna vardım
bir yudum sevdaya canımı verdim
sen bilmezsin uğruna neler çektim

​gözlerin değince yandı yüreğim
bir sözün uğruna sustu dileğim
ne geceyi ne gündüzümü bildim
adını anmaktan şaştı yüreğim

​elmadağ başında yaktım ateşi
rüzgârlar götürdü gönül neşemi
gözlerin uğruna vurdum neşteri
sönmedi içimde sevda ateşi

​seni sordum dağa taşa yıllarca
adını söyledim her güne usulca
bir selamın için ömrümü verdim
yine doyamadım seni sevince...