Sevmiyorum geç gelen baharı Soğuk kış , uykusu ağır Ocağımı batırdı İstemem zorluğa katlanan karanfili Bekleyince açacak çiçeği Bu mevsim Gözyaşım bile yaşlandı Gündüz dalına atardın beni Kuş sanardım kendimi Ben güldükçe sen çağlardın Sen çağladıkça ben gülerdim Gece,güvercin bacada Kanat çırptıkça Ben kolunda sıçrardım Senin kanatların sarardı beni Çayırda kendine otlayan Atı sen vurdun Hem de bacağından, Gülperi Gözyaşım dahi yaşlandı İstemiyorum afaki sevgileri Etimi lime lime etti Belki kadim ahitlerde yazdığı gibi Kırıp dizimi oturabilirdim Gönlümü yakıp yıkmamışlar gibi Lakin darılmıyorum Sevmiyorum sadece Bahar sanılan güneşi İncecik bir gömlekle Ayazda kalmışım Ruhu sakat ve donuk Atın hayrı kalmadı 40’tan önce kırk kez Başından vuracaksın,Gülperi Emin olmalı kalkamayacağından Gözyaşım yaşlandı Sarsınca kendine gelecek Bir ben Kalmadı Bu aşiyana karga dadandı Ben de sevemiyorum Artık beni, senin gibi Öldü, atı vurdun Umudum söndü Gülperi Gözyaşım bitti Yine de hasretim diri
Sebahat AvşarKayıt Tarihi : 19.11.2026 02:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
öff ne şiir ama




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!