Parmak uçlarında yürü evlat; aşk uyanmasın,
Puslu cam kenarında bir telakki misali,
Harab-ı guşesinde tozlanmış umutlara dolmasın,
Aşk dediğin öyle kuru kuru gitmez, ekmeğini bir çay ile ıslasın.
Şafak kaç bre deli!!
Haliç'in kıyılarında kaç gece boğuldun?
Sen ki bi'neva haksarın teki
Siyabend-i zülf-ü perişan düşerse kucağına,
Sanma ki sakın gamze-i fettaneyi buldun...
Kayıt Tarihi : 24.1.2026 23:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Geç kaldığımı zannettiğim o yerde hiç beklenmemişim meğer...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!