Sevdan mı ateş , yoksa sözlerin mi közden?
Bir bakışla yandım da adını koyamadım.
Pervane kaçabilir mi döne döne özden?
Kalp razı gelince, akıl susup boyun eğdi.
Gün senden ödünç alsa rengini, soluk kalsa.
Ay yüzünü görseydi geceden vazgeçerdi.
Her şey silinip giderken gözümün önünden,
Bir tek o bakışların içimde iz düşerdi.
Keskin bir kılıç gibi, ipekten bir yara,
Yüzün dokununca kader eğildi bana,
İçimde taşkın ne varsa savurdum rüzgâra,
Bir anlık bakış uğruna düştüm bu sevdâya.
Gözler ki sırdır, yazgıdır, sessiz bir fermandır.
Gözler ki gönül ülkesine inen bir dermandır.
Vur, ey güzel, bu kalp zaten sana düşmandır.
Sen yakarken de, severken de,
daima zamansız, daima güzelsin.
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 15:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!