günlerim kış sabahlarının ayak sızısı
bakışlarım buzlu
çiçeklenmiş pencereler gibi
yalnızlık donduruyor zamanı
sensizliği düşünürken üşüyorum
kar yerine her yerime saçlarımı dolamalıyım
kanım yerine saçların aksın damarlarımda
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta