Ateş Çemberi Şiiri - Kasım Kobakçı

Kaçma deli gibi ateş çemberinden,
Korkma sana düşen sevda kaderinden,
Ayrılma gel korda yanan alevinden,
Geri adım atma hissin temelinden.
Fırtınalar kopsun, sevda meydanında,
Vur aşkınla titre kendi zindanında.
*
Durduramaz bizi, o hırçın dalgalar,
Yıkılsın önünden, aşılmaz kayalar,
Silinsin akıldan, eski hatıralar,
Gün yüzüne çıksın, gizli muammalar.
Hedefe kilitlen, bakma hiç ardına,
Vur aşkınla taht kur kalbinin yurduna.
*
Cesaretle fırla, zamanın sesinden,
Sıyrıl gel ansızın, aklın gölgesinden,
Kurtul zincirlerin kör cenderesinden,
Şimşekler çıkarsın ruhun nefesinden.
Asla boyun eğme, karanlık geceye,
Vur aşkınla can kat dildeki heceye.
*
Uçuruma karşı, duralım yan yana,
Bir destan yazalım, sığmasın zamana,
Meydan okuyalım, şu yalan cihana,
Umutlar ekelim, bu ıssız ormana.
Hiçbir şey durmasın, o asil yolunda,
Vur aşkınla yaşa fırtına kolunda.